Conjugaison du verbe innerver
Tous les temps du verbe innerver : indicatif, subjonctif, conditionnel et modes impersonnels.
innerver
auxiliaire :
avoir
— participe passé :
innervé
Indicatif
Présent
j'
innerve
tu
innerves
il/elle/on
innerve
nous
innervons
vous
innervez
ils/elles
innervent
Passé composé
j'
ai innervé
tu
as innervé
il/elle/on
a innervé
nous
avons innervé
vous
avez innervé
ils/elles
ont innervé
Imparfait
j'
innervais
tu
innervais
il/elle/on
innervait
nous
innervions
vous
innerviez
ils/elles
innervaient
Plus-que-parfait
j'
avais innervé
tu
avais innervé
il/elle/on
avait innervé
nous
avions innervé
vous
aviez innervé
ils/elles
avaient innervé
Passé simple
j'
innervai
tu
innervas
il/elle/on
innerva
nous
innervâmes
vous
innervâtes
ils/elles
innervèrent
Passé antérieur
j'
eus innervé
tu
eus innervé
il/elle/on
eut innervé
nous
eûmes innervé
vous
eûtes innervé
ils/elles
eurent innervé
Futur simple
j'
innerverai
tu
innerveras
il/elle/on
innervera
nous
innerverons
vous
innerverez
ils/elles
innerveront
Futur antérieur
j'
aurai innervé
tu
auras innervé
il/elle/on
aura innervé
nous
aurons innervé
vous
aurez innervé
ils/elles
auront innervé
Subjonctif
Présent
que j'
innerve
que tu
innerves
qu'il/elle/on
innerve
que nous
innervions
que vous
innerviez
qu'ils/elles
innervent
Passé
que j'
aie innervé
que tu
aies innervé
qu'il/elle/on
ait innervé
que nous
ayons innervé
que vous
ayez innervé
qu'ils/elles
aient innervé
Conditionnel
Présent
j'
innerverais
tu
innerverais
il/elle/on
innerverait
nous
innerverions
vous
innerveriez
ils/elles
innerveraient
Passé
j'
aurais innervé
tu
aurais innervé
il/elle/on
aurait innervé
nous
aurions innervé
vous
auriez innervé
ils/elles
auraient innervé
Modes impersonnels
Infinitif
Présent
innerver
Passé
avoir innervé
Gérondif
Présent
en innervant
Passé
en ayant innervé
Participe
Présent
innervant
Passé
innervé
Autres verbes
inhaler
inhiber
inhumer
initialer
initialiser
injurier
innocenter
innover
inoculer
inquisitionner
insculper
insécuriser
Voir les verbes les plus utilisés